Το ερώτημα δεν είναι ρητορικό. Ούτε το θέμα είναι «εκ του περισσού», όπως ίσως περνάει από το μυαλό των περισσοτέρων. Είναι ζήτημα ουσίας και αφορά στην τόνωση της τοπικής αγροτικής παραγωγής.
Είναι κατανοητό, ότι οι βιοκαλλιεργητές παράγουν, εκ των πραγμάτων, μικρές ποσότητες προϊόντων και βρίσκονται διαρκώς εκτός των εμπορικών κυκλωμάτων. Με αποτέλεσμα να μην μπορούν τα προϊόντα τους να φτάσουν στις υπεραγορές της Αθήνας και να μην μπορούν φυσικά να διαπραγματευτούν αποτελεσματικά με τους εμπόρους και τις αλυσίδες. Δεν τους μένει άλλος τρόπος να προωθήσουν τα προϊόντα τους, παρά απευθείας στους καταναλωτές∙ και μόνο έτσι θα μπορέσουν να παράγουν ή να συνεχίσουν να παράγουν.
Και ενώ το τελευταίο διάστημα ακούγονται όλο και περισσότερες φωνές για τη βιολογική γεωργία και όλο κάτι κινείται γι’ αυτό το θέμα, η Λαμία, μια πόλη δίπλα στην πλούσια κοιλάδα του Σπερχειού, που θα μπορούσε να είναι ζώνη βιολογικής γεωργίας και ποιοτικών προϊόντων διατροφής, δεν έχει λαϊκή αγορά βιολογικών προϊόντων. Αρκετές πόλεις σε όλη τη χώρα έχουν τέτοιες αγορές, ενώ πρέπει να θυμίσουμε ότι πριν δέκα χρόνια, το 2008, είχαμε κάνει στη Λαμία την Πανελλήνια Γιορτή Οικολογικής Γεωργίας με μεγάλη επιτυχία και με πολλές υποσχέσεις. [http://protovoulia-ecogeorgias.blogspot.com/2008/10/15_07.html]
Έχουμε ξαναπεί,

















