Αύγουστος 2018. Κεντρική πλατεία χωριού. Πλαστική καρέκλα (που έχω πληρώσει στα δημοτικά τέλη), τραπέζι επιμελώς
στρωμένο με χάρτινο τραπεζομάντηλο (που έχω πληρώσει στα δημοτικά τέλη)
ηχεία, φώτα, μικροφωνικές (που έχω πληρώσει στα δημοτικά τέλη),
ψητό και βουναλάκια από κουτάκια μπύρας (που έχω πληρώσει στο γκαρσόν).
Το κλαρίνο “κλαίει” με σπαρακτικούς λυγμούς την ώρα που ο «παραδοσιακός» καλλιτέχνης τραγουδά σε στίχους αγνώστου (σε μένα )ποιητή-συνθέτη «έπαθα ζημνιά έπαθα ζημνιά και το πλήρωσα ακριβά….» Και μετά, με ένα μακρόσυρτο
ωπωπωπωπωωπωωωωω , η κατάθεση ψυχής….
Ρίχνω γύρω μου μια ματιά και αντιλαμβάνομαι ότι εκτός εμού, ουδείς συμπάσχει στον πόνο του καλλιτέχνη. Ούτε μια μικρή δόση αλληλεγγύης στον δοκιμαζόμενο από έρωτα αοιδό. Κάποιοι βγάζουν selfies για να ποστάρουν σε fb και Insta stories. Kάποιοι άλλοι έχουν επιδοθεί σε έναν άτυπο αγώνα “κωλοκαθιάς”, και κάποιοι τελευταίοι (αλλά όχι έσχατοι) σε
διαγωνισμό χαιρετούρας.
Αυτοί, οι τελευταίοι μα όχι και έσχατοι, είναι οι γνωστοί σε όλους μας και με την ιδιότητα
«επίσημοι». Είναι αυτοί που από την αρχή του καλοκαιριού μέχρι την πανηγυρική του λήξη, θα επιδοθούν σε ένα ανελέητο τουρ σε κάθε χωριό, λαγκάδι και παράλιο, για να καλοχαιρετήσουν τους συμμετέχοντες στα απανταχού πανηγύρια.
Από την συγκεκριμένη κάστα ανθρώπων, εφευρέθηκε η Ελληνική λέξη «Καλοχαιρέτας» που δεν μεταφράζεται σε καμία άλλη γλώσσα μιας και πρόκειται για εθνική μας πατέντα με Π.Ο.Π όπως η φέτα Ελασσόνας, το Κατίκι Δομοκού και η φάβα Σαντορίνης…
Μέχρι εδώ, καλά αστειευτήκαμε.
Είναι όμως για γέλια τελικά ή μήπως για κλάματα η βιομηχανία «πολιτιστική εκδήλωση – πανηγύρι» που μάλιστα
χρυσοπληρώνουμε άπαντες οι δημότες , μέσω των δημοτικών τελών που καταβάλλουμε στους Δήμους που με τη σειρά τους –υπό την αιγίδα τους-
μοιράζουν πολλές, μα πάρα πολλές χιλιάδες ευρώ για την πραγματοποίηση αυτού του είδους των εκδηλώσεων;
Είναι τελικά πολιτιστική μας κληρονομιά τα τουρκοτσιφτετέλια και οι χιπ χοπ διασκευές στα καγκέλια;
Είναι λαική μας παράδοση, τα disco σκηνικά με αισθητική σκυλάδικου της εθνικής οδού;
Φυσικά και