Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Μουσικό Σχολείο Λαμίας. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Μουσικό Σχολείο Λαμίας. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Πέμπτη 20 Δεκεμβρίου 2018
Τετάρτη 26 Απριλίου 2017
Τρίτη 18 Απριλίου 2017
" Μουσικοτροπώντας ανά τον κόσμο..."
Μουσική, χορός, θέατρο...οι σημαντικότερες μορφές Τέχνης, συνδυασμένες κατάλληλα ώστε να μας ταξιδέψουν σε διάφορα μέρη του κόσμου.
Μια μικρή γεύση απο την επικείμενη παράσταση του Σχολείου μας: " Μουσικοτροπώντας ανά τον κόσμο..."
Παρασκευή 28 & Σάββατο 29 Απριλίου 2017, Δημοτικό θέατρο Λαμίας, ώρα 8:30 μ.μ.
Από το Μουσικό Σχολείο Λαμίας.
Μια μικρή γεύση απο την επικείμενη παράσταση του Σχολείου μας: " Μουσικοτροπώντας ανά τον κόσμο..."
Παρασκευή 28 & Σάββατο 29 Απριλίου 2017, Δημοτικό θέατρο Λαμίας, ώρα 8:30 μ.μ.
Από το Μουσικό Σχολείο Λαμίας.
Τετάρτη 21 Δεκεμβρίου 2016
Πέμπτη 21 Απριλίου 2016
Το Μουσικό Σχολείο Λαμίας, τραγουδάει για την ξενιτιά
Την Πέμπτη, 21 Απριλίου 2016, ώρα 20:30, στο Δημοτικό Θέατρο Λαμίας τα παραδοσιακά μουσικά σύνολα και το σύνολο κιθάρας του Μουσικού Σχολείου Λαμίας τραγουδούν για την ξενιτιά.
Σε τούτο το ταξίδι το απόσταγμα της λαϊκής σοφίας, που ‘γινε τραγούδι για να υμνήσει την ξενιτιά, ανταμώνει με τον νόστο του ομηρικού Οδυσσέα κι από κει φτάνει ως την ορθόδοξη υμνολογία και τον Ελύτη του Αιγαίου, για να ‘ρθει στο σήμερα και να πιστώσει πως ο κόσμος μας κι αν άλλαξε η ανθρωπιά μας μένει.
Σε τούτο δω τον τόπο έμαθε ο κόσμος τί θα πει συμπόνια για τον ξένο, ‘τι έτσι του ορμήνευσε ο Χριστός, μα κι η παράδοσή του. Και σαν είδε στο βλέμμα του τον πόνο του ξεριζωμού, του ‘μοιασε ξάφνου πως αντίκρισε ενός δικού ξενιτεμένου τη μορφή. Κι αν αφουγκράστηκε τον αναστεναγμό του, θρόισε ο ήχος σαν το γνώριμο, το λαγαρό τραγούδι, που συντροφεύει τη θύμηση, και ‘ξανασταίνει το σμίξιμο.
Σε τούτο το ταξίδι το απόσταγμα της λαϊκής σοφίας, που ‘γινε τραγούδι για να υμνήσει την ξενιτιά, ανταμώνει με τον νόστο του ομηρικού Οδυσσέα κι από κει φτάνει ως την ορθόδοξη υμνολογία και τον Ελύτη του Αιγαίου, για να ‘ρθει στο σήμερα και να πιστώσει πως ο κόσμος μας κι αν άλλαξε η ανθρωπιά μας μένει.
Σε τούτο δω τον τόπο έμαθε ο κόσμος τί θα πει συμπόνια για τον ξένο, ‘τι έτσι του ορμήνευσε ο Χριστός, μα κι η παράδοσή του. Και σαν είδε στο βλέμμα του τον πόνο του ξεριζωμού, του ‘μοιασε ξάφνου πως αντίκρισε ενός δικού ξενιτεμένου τη μορφή. Κι αν αφουγκράστηκε τον αναστεναγμό του, θρόισε ο ήχος σαν το γνώριμο, το λαγαρό τραγούδι, που συντροφεύει τη θύμηση, και ‘ξανασταίνει το σμίξιμο.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)




